Գեղարվեստական կրթության շրջանակում ուսանողի մասնագիտական աճը սկսվում է առաջադրանքից․ ինչպես է նա դիտում, ուսումնասիրում, փորձարկում, ձևավորում գաղափարը և այն վերածում ստեղծագործական աշխատանքի։ Այդ ճանապարհին կարևոր է ոչ միայն վերջնական արդյունքը, այլև սովորելու ամբողջ ընթացքը՝ հետազոտությունը, էսքիզները, նյութի և տեխնիկայի ընտրությունը, դասախոսի տրամադրած հետադարձ կապը, գնահատման չափանիշները և պորտֆոլիոյում տեսանելի առաջընթացը։
Մայիսի 22-ին Մասնագիտական կրթության որակի ապահովման ազգային կենտրոնը մշտադիտարկում է իրականացրել Երևանի Փ․ Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի պետական քոլեջում՝ դիտարկելու հավատարմագրումից հետո կրթական ծրագրերի զարգացման և սովորեցնելու գործընթացի բարելավման ուղղությամբ արձանագրված առաջընթացը։
Մշտադիտարկման առանցքում էր, թե բարելավման ծրագրի իրականացումից հետո ինչ է փոխվել ուսանողի սովորելու փորձառության մեջ և ինչպես են այդ փոփոխությունները նպաստում կրթական ծրագրերով սահմանված վերջնարդյունքների ձեռքբերմանը։
Քննարկվել է՝ ինչպես է քոլեջում ուսանողի մասնագիտական ձևավորումը կազմակերպվում առաջադրանքների, դասավանդման մեթոդների, հետադարձ կապի և գնահատման միջոցով։ Մասնավորապես դիտարկվել է՝ արդյոք ուսանողը հստակ հասկանում է, թե ինչ կարողություն է ձևավորում տվյալ առաջադրանքով, ինչպես է այդ առաջադրանքը բարդանում ուսումնառության ընթացքում և ինչ չափանիշներով է գնահատվում նրա առաջընթացը։
Առաջադրանքը՝ որպես մասնագիտական մտածողության ձևավորման հիմք․ մշտադիտարկման ընթացքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվել առաջադրանքների դերին կրթական գործընթացում։ Գեղարվեստական կրթության դեպքում առաջադրանքը միայն կատարվող աշխատանք չէ․ այն ուսանողի մասնագիտական մտածողության, տեխնիկական հմտությունների, վերլուծական կարողությունների և ինքնուրույն ստեղծագործական մոտեցման ձևավորման հիմնական միջոց է։ Այդ տեսանկյունից կարևորվել է, որ առաջադրանքները դիտարկվեն ոչ թե որպես առանձին հանձնարարությունների շարք, այլ որպես կրթական ծրագրի վերջնարդյունքներին տանող հաջորդական շղթա։
Գեղարվեստական կրթության իրականացման ավանդույթը՝ նոր գործիքներով հարստացնելու մոտեցումներ․ քննարկումների ընթացքում արձանագրվել է, որ քոլեջում նկատելի են մասնագիտական ավանդույթները նոր գործիքների և մոտեցումների հետ համադրելու փորձեր։ Դասախոսների և ակադեմիական կազմի ներկայացուցիչների մակարդակում ներկայացվել են օրինակներ՝ թվային գործիքների, ստեղծագործական նոր մեթոդների, միջառարկայական կապերի և պորտֆոլիոների ձևավորման ուղղությամբ իրականացվող աշխատանքների վերաբերյալ։
Այս համատեքստում շեշտադրվել է, որ գեղարվեստական կրթության արդիականացումը չի նշանակում դասական մասնագիտական պատրաստվածության փոխարինում։ Ընդհակառակը՝ նոր գործիքները կարող են ուժեղացնել ուսանողի ինքնուրույն վերլուծությունը, ստեղծագործական ընտրությունների հիմնավորումը և աշխատանքի քննադատական դիտարկումը։
Գեղարվեստական կրթության որակը տեսանելի է այն ժամանակ, երբ ուսանողի աշխատանքում երևում է ոչ միայն վերջնական ստեղծագործական արդյունքը, այլև մտածելու, ուսումնասիրելու, փորձարկելու և զարգանալու ընթացքը։
Վերջնարդյունքների քարտեզագրում․ մշտադիտարկման կարևոր շեշտադրումներից էր կրթական ծրագրերի վերջնարդյունքների քարտեզագրումը։ Քննարկվել է, որ կարևոր է ոչ միայն ձևակերպել վերջնարդյունքները և համապատասխանեցնել դրանք Որակավորումների ազգային շրջանակին, այլև հստակ տեսնել.
- որ մոդուլում և որ փուլում է ձևավորվում տվյալ կարողությունը,
- որ առաջադրանքն է նպաստում դրա ձեռքբերմանը,
- ինչ չափանիշով է գնահատվում ուսանողի առաջընթացը,
- ինչպես են այդ տվյալներն օգտագործվում կրթական ծրագրի բարելավման համար։
Պորտֆոլիոն՝ որպես ուսանողի առաջընթացի ապացույց․ մշտադիտարկման ընթացքում քննարկվել է նաև պորտֆոլիոների ձևավորման հարցը։ Դիտարկվել է, որ պորտֆոլիոն պետք է արտացոլի ուսանողի ուսումնառության ընթացքը՝ գաղափարի ձևավորումից և հետազոտությունից մինչև էսքիզներ, փորձարկումներ, փոփոխություններ և վերջնական ստեղծագործական լուծում։ Այդպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տեսանելի դարձնել ուսանողի առաջընթացը և գնահատել ոչ միայն արդյունքը, այլև սովորելու գործընթացը։
Գնահատումը՝ որպես զարգացման ուղղորդում․ գնահատումը պետք է ոչ միայն ամփոփի կատարված աշխատանքը, այլև ուղղորդի ուսանողին՝ ինչպես զարգացնել գաղափարը, տեխնիկան, նյութի կիրառումը և սեփական ստեղծագործական դիրքորոշումը։
Կրթական ծրագրի բովանդակային համակարգում․ քննարկումների ընթացքում անդրադարձ է կատարվել նաև կրթական ծրագրերի բովանդակային համակարգման անհրաժեշտությանը։ Շեշտվել է, որ կարևոր է համակարգել ոչ միայն կազմակերպչական աշխատանքները, այլ հատկապես կրթական ծրագրի բովանդակությունը, մոդուլների փոխկապակցումը, առաջադրանքների տրամաբանությունը, գնահատման մոտեցումները և ծրագրի շարունակական բարելավման գործընթացները։
Միջառարկայական կապեր․ միջառարկայական կապերի համատեքստում կարևորվել է հանրակրթական և մասնագիտական առարկաների փոխկապակցումը։ Գեղարվեստական կրթության մեջ ուսանողի ամբողջական մասնագիտական մտածողությունը ձևավորվում է ոչ միայն արվեստանոցում, այլև տեսական, վերլուծական, պատմամշակութային և հաղորդակցական կարողությունների համադրության միջոցով։
Մշտադիտարկումն ավարտվել է հաստատության ղեկավար և ակադեմիական կազմի ներկայացուցիչների հետ ամփոփիչ քննարկմամբ, որի ընթացքում անդրադարձ է կատարվել արձանագրված միջանկյալ առաջընթացին, կրթական ծրագրերի զարգացման հաջորդ քայլերին և սովորեցնելու գործընթացի առավել համակարգային բարելավման առաջնահերթություններին։